میدونی یه حرفایی هست که ممکنه آدم روش نشه بزنه          

 ولی اگه تو دلت بمونه یه عقده میشه    

بیا با هم درد دل کنیم

زنگ مدرسه خوردوهمه کتابودفترو

جمع کردن واسه ادامه رفتن

همه شاد از اینکه حالا برن خونه

خب چیزی نیست که اونارو برنجونه

ولی خونه واسه من بود طور دیگه

یاس داستانشو اگه بتونه میگه

تو دلم به همکلاسی ها گفتم خوشبحالت

همیشه اثاث ماها بوده پشت وانت

توباید الان بری تکالیفاتو بنویسیو

بعدش بشینی به تماشای تلویزیون

بابا سر شام به بچش بنازه  پس

فردا تو سرحالی سر کلاس درس

ولی من نمیخوام که برم خونه

واسه چی برم حالا که دلم خونه

وقتی که دردا منو دوره کردن

مثل طناب دار پیچیدن دوره گردن

من خیلی تنهام                        

               تو دلم خیلی حرفاست

میخونم من از دردام               

                   بیا غمو از دلم بردار

میشینم فکر میکنم به خودم میگم ایا

داستان من بدتر نبود از بینوایان

قصه ی روز فرار ما به یه شهر مرزی

تو اتاق بی چراغو یه شمع قرضی

تو خونه ای  که از بیماری مادر تب کرد

و پول دارو نبود یعنی باید صبر کرد

تا کی

کی به داد این حس برسه

وجود من پر از دردو استرسه

هرچی دادو فریاد زدم و هرچی اشک

انگار صدا میپیچیدوبه خودم برمیگشت

تو خونه و خیابون حتی هنگام درس

تو ی فکر اینکه فردا دم زندان قصر

چطور باید هشت ساعتو بکوب بشینم

تا بابامو من از پشت شیشه یه ربع ببینم

مهم نبود زندگی بکنم با نون خشک

مهم اینه کودکی منو قارون کشت

ايـــن آخــــــريـن تلاشـــمـه

واســــه  بـدسـت آوردنــــت

بــاور كــن ايـن قـــــلبـانه رو

  ايــن الــتـمــاس آخــــــــــره

هرگز چشمانت را بخاطر  کسی که مفهوم نگاهت را نمیفهمد گریان نکن

شاید زندگی ان جشنی نباشد که ارزویش را داشتی اما حال که به ان دعوت شدی تا میتوانی زیبا برقص 

فقط ستارگان بدون منظور چشمک میزنن 

شاید کسی شبها واسه اینکه  خوابتنو ببینه به خدا التماس

میکنه شاید  کسی شبها به خاطرت  تو ی دریای اشک میخوابه  ولی تو اونو نمیبینی

دل ادما مثل یه جزیره  دور افتاده میمونه  اینکه کی واسه

اولین بار پا به جزیره میزاره مهم نیست  مهم اون کسی است که هیچ وقت جزیره رو ترک نمیکنه

گذشته را در اغوش بگیر اما در ان زندگی نکن 

تو ی اسمون همیشه از یه ارتفاعی به بالا دیگه هیچ ابری

وجود نداره  پس هر وقت اسمون دلت ابری شد با ابرها نجتگ فقط اوج بگیر 

دیوانگی یعنی تکرار یک اشتباه و انتظار نتیجه متفاوت

توی چشمام نگاه کن نگو دوستم نداری

نگودیگه پیشه تو ندارم اعتباری

برای اخرین بار اسم منو صدا کن

بشینو قبل رفتن گریه هامو نگاه کن

دونه  دونه اشکام روی گونه هامه

غم همه  دنیا روی شونه هامه

تموم زندگیمونو به پای عشقمون دادیم

نفهمیدیم چه طوری به دام هم افتادیم

بین من و تو امروز فاصله های دنیاست

برا که عاشقیمون قشنگترین اشتباست

دونه  دونه اشکام روی گونه هامه

غم همه  دنیا روی شونه هامه...

اومد که فریاد بزنه اما دیگه نایی نداشت خواست بمونه پیشش ولی تو قلب اون جایی نداشت

آی پسره آی بی وفا آی تو که تنهام میزاری

تو قاب عکست جای من عکس کیو میخوای بزاری

برو برو که مثل تو زیاد تو دنیا واسم

برو برو ولی بدون که تا ابد جایی نداری تو دلم

زدم به سیم آخرو گفتم ولش کن بیخیال اون واسه من یار نمیشه

بیخیال این عشق محال

گفتم توی مرام ما منت کشی نیست با مرام

میخواد بره خب به درک

همینی که هست ختم کلام

ولی با من غریبی

اگه تو حقه بازی منم دستت ورو خوندم

یکی دیگه رو تو قلبم به جای تو نشوندم

اگه عشق منی

چرا با دیگرونی

میخوای بری برو

چرا دل میسوزونی

ولی یک روز میای           که  دیگه خیلی دیره           یکی دیگه تو قلبم

جای تو رو میگیره

چی بگم که خیلی تنهام

                         میدونی یاری ندارم

                                                چی بگم که غیر غصه

دیگه دلداری ندارم

                        هیچ کسی پا نمیزاره

                                                به سراچه ی خیالم

هیچ کسی نداد جواب

                        این سوال بی جوابم

                                           هر کی اومد دوسه روزی

از دلم بازیچه ای ساخت

                         دلمم مثل عروسک

                                          ساده بود دل به دلش باخت

گله و گلایه ای نیست

بی وفایی رسم عشقه

عاشقا تنها میمونن

تنهایی مرام عشقه